تبلیغات
.: جامعه شناسان .::. Sociologists :. - بهار را باور کن..!
.: جامعه شناسان .::. Sociologists :.

وبلاگ رسمی دانشجویان جامعه شناسی دانشگاه شهید بهشتی ، ورودی 1387 ، 1388 و 1389

درخت بریده شده چوب خشکی است که وقتی بهار فرامی‌رسد برگی بر شاخه‌اش سبز نمی‌شود و اثری از تازگی بهار در او ظاهر نمی‌گردد.

چوب خشکیده بهار را نمی‌بیند، تازگی طبیعت را حس نمی‌کند و نسبت به رفتن زمستان و آمدن بهار واکنشی از خود نشان نمی‌دهد.

دلیلش خیلی ساده است. چوب خشکیده هیزمی است بی‌جان و بی‌روح که فقط چشم انتظار آتشی است برای سوزانده شدن و خاکستر شدن. چوب خشکیده دیگر استعداد دیدن بهار را از دست داده است و چون نمی‌تواند طراوت و تازگی بهار را در وجود خود منعکس کند آن را نمی‌بیند و نسبت به آمدن بهار بی‌تفاوت است

هزاران درخت سرسبز و ده‌ها هزار گل و شکوفه اگر جمع شوند و بر سر چوب خشکیده فریاد زنند که بیدار شود و بهار را ببیند باز هم فایده‌ای ندارد.

فقط کسانی می‌توانند طراوت و تازگی بهار را ببینند و نسبت به آن واکنش نشان دهند که استعداد دیدن بهار را در درون خود داشته باشند.

چه بسا یک گل کوچک بنفشه در دل آخرین تکه‌های به جامانده از برف زمستان این استعداد دیدن بهار را به حد اعلی داشته باشد و یک تنه بزرگ و تنومند قطع شده در گوشه باغ حتی قادر نباشد ذره‌ای از طراوت بهار را در وجود خویش لمس کند

بنابراین اگر مانند ایام کودکی از حلول سال نو به وجد نمی‌آییم و مانند کودکان از آمدن بهار جدید خوشحال و سرحال نیستیم بی‌جهت دنیا و روزگار را مقصر ندانیم و بهار را بی‌طراوت نخوانیم.

بلکه آیینه‌ای دست و پا کنیم و چشمان خویش را در آیینه جست‌وجو کنیم و از خود بپرسیم که نگاه ما را چه شده که دیگر نمی‌تواند بهار را در خود منعکس کند و هر چه می‌بینید سردی و افسردگی و بی‌طراوتی است.

می‌توان در دل سرمای زمستان بهار را دید، فقط کافی است سرما را از یاد ببریم و سبزی بهار را در اعماق وجود خویش تجسم کنیم.

همین‌طور می‌توان در دل بهار و در شادترین روزهای نوروز زمستانی بود و سرما و افسردگی را به اطراف پاشید. فقط کافی است مانع از انعکاس طراوت و زیبایی بهار در نگاه خود شوید و در اعماق وجود خویش سرمای زمستان و ایام سیاه و بی‌نور روزهای یخبندان را تجسم کنید.

هر دوی اینها می‌توانیم باشیم اما بدانیم که بهار بی‌اعتنا به همه آنها که انکارش می‌کنند می‌آید و کل عالم را تازه می‌سازد و قلب‌ها و دیده‌های مستعد و آماده را منقلب می‌کند.

 بهار می‌آید و حال و احوال همه آنها که استعداد تحول را دارند دگرگون می‌سازد.

اگر انعکاس بهار را در نگاه خودمان نمی‌بینیم بیایید زیر لب از خالق بهار بخواهیم که بر چشمان و دل‌های ما رحم آورد و طراوت و زیبایی و تازگی بهار را در نگاه ما منعکس سازد.

 فقط به این شرط است که می‌توانیم همانند همه بهاری‌های عالم متحول شویم و دنیا را دیگرگونه و تازه ببینیم.

به امید انعکاس بهار در نگاه زیبای تک‌تک شما ...


 


نوشته شده در 1389/01/14 ساعت 00:43 توسط عارفه موذن نظرات |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت